Na wzgórzu Lecha znajduje się przepiękna katedra gnieźnieńska, która zaliczana jest do skarbów kultury. Budowla ta wzorowana jest na francuskich katedrach gotyckich. W podziemiach tej pięknej świątyni znajdują się relikty wcześniejszych świątyń, budowanych już od 970 roku. Katedr ę Gnieźnieńską nawiedzało wiele pożarów. Poprzez wielokrotne podpalanie katedry zmienił się jej wystrój. Odbudowywano ja wielokrotnie. Pięknym elementem tej świątyni są Drzwi Gnieźnieńskie, które powstały pod koniec XII wieku. Są one dziełem powstałym pod wpływem sztuki mozańskiej. Na 18 kwaterach przedstawiono sceny z życia św. Wojciecha. Są to sceny od narodzin świętego, do złożenia go w grobie katedry gnieźnieńskiej. Kościół świętego Jana Chrzciciela jest równie pięknym zabytkiem. Ustawiony jest on na wzgórzu świętojańskim. Jest to kościół jednonawowy, zbudowany w stylu gotyckim z cegły. W prezbiterium tego uroczego kościółka można zobaczyć zachowaną polichromię, która przedstawia sceny z życia Chrystusa, Matki Bożej i Jana Chrzciciela. Kościół Franciszkański, to kolejny zabytek sakralny znajdujący się na wzgórzu Panieńskim. W kościele tym znajduje się relikwiarz świętej Jolanty oraz obraz Matki Bożej „Pani Gniezna”. Obok kościołów pięknym zabytkiem Gniezna jest odrestaurowana starówka.
Zabytki Gniezna
Gnieźnieńskie legendy
Najpowszechniejszą legendą znaną praktycznie wszystkim jest legenda o założeniu grodu gnieźnieńskiego. Legenda ta dotyczy trzech braci: Lecha, Czech i Rusa, którzy przedzierali się przez las poszukując miejsca na stworzenie osady. Wtedy zauważyli wzgórze, na którym rósł wielki dąb, a na nim siedział biały orzeł. Wtedy Lech stwierdził, że orła białego przyjmuje na godło dla ludu, a wokół dębu zbuduje gród i od orlego gniazda znajdującego się na dębie nazwie go Gnieznem. Pozostali bracia wyruszyli dalej, poszukując odpowiednich miejsc na osadę dla swojego ludu. Tak Czech ruszył na południe, a Rus na wschód.
Drugą bardzo ważną legendą jest legenda o Popielu. Książę popiel, który posiadał dwóch synów wyprawił wielką ucztę na ich postrzyżyny. Na ową ucztę zaprosił wielu swoich przyjaciół. Na tą ucztę trafiło dwóch przybyszów, którzy nie byli zaproszeni, wypędzono ich, a oni trafili na ucztę oracza księcia, którzy przyjął ich w swojej dobroci. Ugościł ich tym, co miał, gdyż wydawał również wtedy ucztę dla swojego syna. Goście ci, przystrzygli chłopca i nadali mu imię Siemowita. Siemowita z czasem otrzymał tytuł księcia Polski, a Popiela usunięto z urzędu. Siemowit zdobył sobie sławę i uznanie wśród wszystkich ludzi. Granice swojego księstwa rozszerzył jak nikt inny. Po jego śmierci na tron wstąpił jego syn Lestek, po nim potomek Lestka Siemomysł, który spłodził Mieszka.
Historia Gniezna
Pierwsze ślady osadnictwa na terenie obecnego Gniezna notuje się na jakieś osiem tysięcy lat wstecz, czyli na koniec paleolitu. Do końca VIII wieku na terenach obecnego Gniezna istniał obronny zespół osadniczy państwa Polan. Został on zmodernizowany za czasów panowania Mieszka I i stał się główną siedzibą piastowską i był głównym grodem Polan. Najważniejszym zdarzeniem dla Gniezna był zajazd w 1000 roku. W zajeździe tym uczestniczyli Otton III i Bolesław Chrobry. W 1018 roku miasto nawiedził wielki pożar, który był dla niego ogromną klęską. Pożar strawił podgrodzie wraz z kościołem katedralnym. W siedem lat później w Gnieźnie miała miejsce koronacja Bolesława Chrobrego na króla Polski. W 1038 roku na Gniezno napadł czeski książę Brzetysław I, pozostawiając po sobie spalone podgrodzia i zniszczoną, ograbioną katedrę gnieźnieńską . Kazimierz Odnowiciel zmuszony został tym samym do przeniesienia stolicy do Krakowa. W 1243 roku Gniezno otrzymało prawa miejskie. Gniezno objęte było powstaniem Kościuszkowskim, było jednym z głównych ośrodków powstania wielkopolskiego. W 1945 roku do miasta wkroczyła Armia czerwona, a sowieci podpalili archikatedrę. Bazylikę tą jednak w późniejszych latach odbudowano.
Kanał Elbląski
Kanał elbląski jest najdłuższym, żeglownym kanałem w Polsce. Jego całkowita długość wynosi aż 144,3 km. Już IX wieku zaczął się rozwijać drobny przemysł, który wypromował na skalę świata sosnę toborską służącą do wyrobu masztów, bardzo poszukiwaną przez przemysł szkutniczy. Pierwszym przystosowanym do żeglugi jeziorem było jezioro Drużno. Poprzez to jezioro wiódł szlak morski łączący Elbląg z Morzem Bałtyckim. W pierwszej połowie XIX wieku zaczęto pracować nad projektem budowy kanału. Podczas robót hydrotechnicznych wyrównywano poziomy wód w zbiornikach na trasie kanału. Poziomy luster wody w jeziorach zostały obniżone do poziomu Jezioraka, a co za tym idzie w obniżyły się poziomy wód kilku jezior nawet o 5 metrów. Kanał już w XIX wieku był ważnym szlakiem komunikacyjnym. W wielkim stopni u przyczynił się do rozwoju pojezierzy Ostródzkiego i Iławskiego. Trasa kanału wiedzie przez około dziewięciokilometrowy odcinek na którym znajdują się suche pochylnie. Niewątpliwie kanał elbląski jest wielką atrakcją turystyczną, gdyż przez te dziewięć kilometrów statki musza pokonać drogę na szynowej pochylni wiodącej przez piękne tamtejsze łąki.
Zabytki Elbląga
Elbląg jest przepięknym miastem o bogatej historii, tak też posiada liczne zabytki. Katedra świętego Mikołaja jest najbardziej okazałym z zabytków tego pięknego miasta. Początki tego kościoła sięgają już XIII wieku, kiedy to stanął on w centralnym punkcie Starego Miasta. Kościół wielokrotnie był przebudowywany, a z chwilą utworzenia diecezji elbląskiej zyskał miano katedry. Katedra sama w sobie jest zabytkiem, jednak również wewnątrz niej można znaleźć cenne przedmioty takie, jak: chrzcielnica z brązu z 1387 roku, drewniane figury apostołów, oraz wielka rzeźba św. Mikołaja wykonana w stylu gotyckim i ołtarz Trzech Króli. Kolejnym zabytkiem jest Brama targowa będąca częścią zachowanych dawnych fortyfikacji miejskich. Pochodzi ona z XIV wieku i jest związana z pewną legendą z czasów wojen polsko-krzyżackich. Historyczny układ urbanistyczny posiada starówka elbląska. Charakterystyczna na starówce jest ścieżka kościelna, podzamcze, zespół klasztorny i szpitalny. Na ścieżce kościelnej znajduje się zespół zrekonstruowanych kamieniczek. Podczas II wojny światowej Stare Miasto Elbląga zostało zniszczone w 65%, przez co niezwykle ucierpiała tamtejsza kultura. Jednak rekonstrukcja starówki jest prowadzona od kilkunastu lat.
Elbląg
Elbląg jest przepięknym miastem. Liczy sobie obecnie 772 lat. Jest najstarszym miastem pojezierza warmińsko – mazurskiego. Założony został w roku 1237 przez Krzyżaków. Elbląg był jednym z najważniejszych miast hanzeatyckich rejonu południowego Bałtyku. Na południe od miasta zbudowany został zamek krzyżacki, który najprawdopodobniej był drugim co do wielkości zamkiem krzyżackim, po zamku w Malborku. Jednak został rozebrany przez ludność mieszczańską po wypędzeniu załogi zamku 12 lutego 1454. roku. W zamku znajdowała się kaplica świętego Andrzeja, której przeniesiono wiele części wyposażenia do kościoła św. Mikołaja. Na przełom XVI/XVII wieku przypada dla Elbląga okres największego i najbardziej dynamicznego rozwoju. Jednak już podczas I rozbioru polski miasto to znalazło się pod zaborem Pruskim. W XIX wieku Elbląg powoli zaczął się przeradzać w ośrodek przemysłowy szukając różnych alternatywnych rozwiązań, które mogłyby mu pomóc wyjść z kryzysu. Zaczęto inwestować w manufaktury i fabryki. Ważnym działem przemysłu nadal była budowa statków. Podczas II wojny światowej całe życie gospodarcze Elbląga zostało podporządkowane potrzebom wojny. Dziś natomiast Elbląg jest głównym ośrodkiem przemysłu ciężkiego, spożywczego i turystycznego.E
Zabytki Cieszyna
Zabytki cieszyńskie zasługują na niezwykła uwagę. Najpiękniejszym jest niewątpliwie wzgórze zamkowe. Jest to nie tylko najstarsze miejsce osadnicze Cieszyna, ale również od końca X wieku graniczyło ono gród państwa polskiego i było siedzibą piastowskiego kasztelana. Również Wieża ostatecznej obrony zwana Starą jest niezwykłym zabytkiem. Jej mury sięgają czterech metrów, dzięki czemu zapewniały krótkotrwałą ochronę nawet, kiedy zamek został zdobyty. Wieża ta była jednak
Wielokrotnie przebudowywana, w obecnych czasach zaprojektowano tam i stworzono tzw. Sztuczne ruiny, które przebadano w połowie lat dziewięćdziesiątych i odtworzono częściowo w formie pierwotnej. Pięknym fragmentem gotyckiego zamku obronnego jest Wieża Piastowska. Jest ona zdobiona kamiennymi herbami książąt cieszyńskich. W latach 1838-1840 w Cieszynie wzniesiono piękny Pałac Myśliwski w stylu klasycyzmu wiedeńskiego. Miał on stanowić letnią rezydencję Habsburgów, a postawiony został na miejscu dawnego zamku książąt cieszyńskich. W Cieszynie można zobaczyć jeszcze wiele innych pięknych zabytków, takich jak Rotunda, Dom Narodowy, czy też cmentarze.
Męski strój cieszyński
Niezwykłą chlubą i największą radością było powicie przez kobietę chłopca. Od początku dziecko ubierano w skromne ubranie, które nie wiele mówiło o zamożności rodziców, przynależności religijnej, a nawet nie pozwalał do końca odróżnić płci dziecka. Zazwyczaj wraz z rozpoczęciem nauki w szkole, chłopiec otrzymywał od rodziców swoje pierwsze spodnie i buty, był to niezwykle przełomowy moment w życiu takiego młodego człowieka. Kiedy chłopiec dorastał, rodzice pozwalali mu zakładać stroje nieco skromniejsze od strojów dorosłych, ale już w niczym nie przypominające dziecinnych sukienek. Strój taki jednak chłopiec mógł założyć od święta, czyli idąc do kościoła, albo na wesele. Przez długi czas posiadanie stroju cieszyńskiego przez gospodarza było wielką ambicją. Łatwo było zauważyć stan majątkowy gospodarza, dzięki obserwacji tego stroju, czyli materiału z jakiego jest wykonany oraz jego zniszczenia. Kiedy chłopiec zaczynał interesować się niezwykle urodziwymi dziewczętami cieszyńskimi zaczynał większą uwagę przywiązywać do swojego stroju. Wkładał bardziej kolorowe odzienie, mając nadzieję dzięki temu na przyciągnięcie wzroku płci przeciwnej. Tradycja nakazywała, aby pan młody na wesele założył kompletny, nowy strój cieszyński.
Cieszyński strój kobiecy
W XIX wieku i nawet początkami XX cieszyńskie kobiety z dumą nosiły przepiękne stroje, zwane wałaskimi. Strój ten był bardzo wytworny i pięknie zdobiony. Był on największą chlubą cieszyńskich kobiet. W XIX wieku męski strój cieszyński odchodził powoli w zapomnienie, a kobiecy strój stawał się coraz to piękniejszy i wytworniejszy. Zaczęły go nosić nie tylko żony inteligentów, ale również zamożniejsze góralki z okolic Wisły, czy też Jabłonkowa. Opisy kobiecego stroju cieszyńskiego zawdzięczamy ówczesnym ludoznawcom i artystom. Na wielu obrazach pochodzących z tego okresu właśnie z cieszyńskich okolic można zobaczyć niezwykle pięknie ubrane kobiety. Od najmłodszych lat dziewczynki były przepięknie ubierane na większe święta. Również ich stroje składały się ze ściśle określonych elementów. Najpiękniejszy strój zakładała jednak panna młoda. Początkowo na głowę panna młoda zakładała zdobiony złoty wieniec, później zielony myrtowy wianek przybrany białymi kwiatami. Najważniejszym elementem jej ubioru był jednak nowy strój cieszyński uszyty z najlepszej jakości materiałów z białymi dodatkami ze względu na tę wyjątkową okazję.
Góry
Góry są niewątpliwie najpiękniejszym miejscem na Ziemi. Tam można poczuć się w pełni wolnym i oddychać na prawdę Świerzym powietrzem. Tylko góry pozwalają na całkowite odcięcie się od cywilizacji i oddalenie od codziennych problemów. Bardzo często nie działają tam nawet telefony komórkowe, a dlatego jesteśmy tam całkowicie wolni. Jest to niezwykłe uczucie, kiedy można wyjść na szczyt po trudach podroży, a noc spędzić w jakimś schronisku. O noclegi w górach nie jest ciężko. Praktycznie każde schronisko przyjmie zmęczonego i przemoczonego turystę na noc i gospodarze będą się starali go jak najlepiej ugościć. Żadnemu turyście więc nie stanie się krzywda. W górach jednak należy trzymać się szlaku, aby zawsze można było liczyć na szybką pomoc. Noclegi w górach rezerwuje coraz więcej turystów licząc na to, że będą mieli pewny wypoczynek. Jednak i bez tego można zorganizować sobie niebywałe wakacje. Wystarczy zaopatrzyć się w odpowiedni sprzęt i w prowiant i wyruszyć w góry. Tam noclegi można znaleźć w każdym schronisku, a jeśli ktoś ma wolną stodołę z sianem, ton nawet i tam może nas przenocować. Niezwykłe są takie wycieczki, kiedy śpi się w schronisku w śpiworze, albo gdzieś na sianie. Noclegi w górach można więc znaleźć na każdym kroku, bop tylko tam ludzie są naprawdę wyrozumiali i uczynni.